Neutraltasuna

1.- Hezkuntzan eta bereziki irakaskuntzan neutroak izan al gaitezke?

   Gaur egungo hezkuntzan, irakasleak ikasleei edukiak helaratzeaz gain baloreak ere trasmititzen dizkie, baina zein puntutaraino trasmititu beharko lieke? Irakasleak ikasleengan duen eragina jakinda, ez al luke irakasleak zenbait kasuetan neutraltasuna bilatu behar? Irakasleak ikasgelan neutroak izan al daiteke?

   Klasean kasu ezberdinen azterketetan oinarrituz, neutraltasuna izatea zaila da, izan ere, kasu guztiak oso subjetiboak baitira. Alde batetik, zenbait kasuetan argi geratzen zen irakasleak neutraltasuna bilatu behar zuela, norberaren ideologia edo baloreak albo batera utziz, hala nola: politika kontuetan. Bestetik, zenbait kasuetan irakasleak neutraltasuna izatea ez da biderik egokiena, besteak beste:  Influentzia handia zeukan gelakidearen kasuarena.

   Beraz, non egongo litzateke neutraltasunaren muga? Egia esateko ezin izango nuke muga jakin hainbat faktoreek eragiten baitute. Lehenik eta behin, eskolaren filosofiaren arabera irakaslea baldintzatuta aurkituko da, askatasun gehiago edo gutxiago aurkituz bere ekintzak burutzeko garaian (Preserbatiboaren hitzaldia eskola konbentzionak batearen kasua). Bigarrenik, norberak neutraltasunari buruz duen kriterioaren arabera ere baldintzatua egongo da.

   Hau guztia dela eta, hasierako galderara bueltatuz: irakaskuntzan neutroak izan al gaitezke? Orokorki ez norbera, kasu eta testuinguruaren arabera erantzun deberdina izango baitu. Hala ere, irakasle bakoitzak neutraltasuna bilatzea garrantzitsua da.

2.- Zer desberdintasun dago neutrala izatetik objetiboa izateraino?

  Pertsona neutrala izatea alde batera edo bestera egin gabe erdian mantentzea esan nahi du. Batzuetan erdian mantentzea hobeto etor liteke izan dezakeen ondorioak jakinda.

  Bestetik pertsona objetiboa izatea helburu bat lortzeko, ahal duena egiten duen pertsona da

Definizioak: Hezkuntza, kultura eta gizarteratzea

• HEZKUNTZA:

   Ikaskuntzaren, irakaskuntzaren, formazioaren eta instrukzioaren emaitza da hezkuntza. Balioak, ezagutzak, ohiturak, jokabideak trasmitititzen dituzten elkarrizketa prozesua da; beraz ni norabideetakoa da. Hezkuntza generazioz generazioz trasmititzen da, hori dela eta, hezkuntza zerbait malgua dela esan daiteke.

• KULTURA:

   Giza talde batek bere osotasunean biltzen dituzten ezaugarri multzo konplexua da. Gizakiak gizarteko taldekide gisara bereganatzen dituen ezagutzak, siniskera, artea, legea ohitura eta beste mota batzutako gaitasunak biltzen ditu. Beraz kultura ikasia dela esan daiteke. 
   
   Adibide gisara, hizkuntza dugu. Kultura baten elementurik garrantzitsuenetako bat hizkuntza dugu, izan ere, honen bidez gizarte multzo baten islada baita. Ama hizkuntza txikitatik ikasten da, hori dela eta esan genezake kultura ikasia dela.

• GIZARTERATZEA:

   Gizarte bateko partaide izatearen eta sentitzearen prozesuari deitzen zaio. Taldean bizitzeagatik indibiduaren beharrak asetzen ditu, besteak beste: familia, lagun taldea edo kuadrila, gizarte eskubideak (osasuna, hezkuntza...),  etab.

hezkuntzako zein eremutan arituko gara?

   Buruari makina bat buelta eman ondoren magisterio ikasten duen orok hezkuntza formalean lana egiteko helburuarekin hartzen duela karreren ondoriora iritsi naiz.
   Alde batetik, heziketa ez formalak heziketa formalak bere kargu hartu ezin dezakeen hainbat kargu hartzen ditu. Honek espezializazio gehiago eta metodologia zein estrategia zehatzagoak eta berritzaileagoak eskaintzen ditu, hori dela eta,  hezkuntza ez formala edukienganako garrantzia azpimarratu dezakegu.
  Bestetik, hezkuntza formalean umeen heltze prozesuan parte hartzen du, baloreak transmitituz besteak beste.
  Gaur egungo sozietatea hain da konplexua heziketa ez formalaren beharra handitu egin dela eta haurren ikaskuntza prozesua hobeago batentzako bien beharretan gaude, izan ere, batak eskaini ezin dezakeena besteak ematen baitu eta baita alderantziz ere.
  Hau argi utzi ondoren, hasierako gaderara bueltatuz heziketa ez formalak espezializazio gehiago eskatzen duenez, magisterio karrerak osoki behar horiek ez ditu betetzen. Hasieratik umeak nolakoak diren ulertuarazten laguntzen diguten ikasgaiak jartzen dizkigute, ikasketetarako metodologiak erakutsi beharrean. Beraz, karrera hau heziketa formalerako bideratuta dagoela esan genezake.
  Pertsonalki berriz, klase partikularrak ematen eta ludotekan aritu izan naiz baina etorkizun batean hezkuntza formaleko irakasle izatea gustatuko litzaidake. Izan ere, lehendik ez zekiten gauza bat zurekin ikasi dutela jakiteak eta gerora aplikatuko dutelaren sentsazio hobeagorik ba al dago? edo eta etorkizuneko jendea hezten ari zareneko sentsazio hobeagorik ba al dago?